Bonfim Paulista en foto's

De eerste drie weken zitten er op. Wil jullie wat schrijven van de alledaagse dingen.

We wonen in een codomino, dat is veilig wonen. Er is dag en nacht bewaking. We moeten door een poort, en op ons terrein staan 40 huizen. Er wonen allemaal Brazilianen. Als er iemand bij ons op bezoek komt bellen ze ons vanaf de poort, en als wij het goed vinden laten ze die persoon erdoor. Vind het een heel veilig idee, vooral nu Fokko zo nu en dan naar het buitenland is voor zijn werk. Heb al kennis gemaakt met de buren. De mensen zijn heel vriendelijk. Maar ik kan nog niet zo goed met ze kletsen zoals met onze buren in Opende. Hoop dat daar snel verandering in komt, begin snel met mijn eerste Portugese les. Als ik hier naar de supermarkt ga maak ik vooraf een lijst met boodschappen. En als ik het niet goed uitspreek, wat vaak gebeurd, dan laat ik mijn papiertje zien. Dan zeggen zei mij hoe ik het moet uitspreken. Moet ook vaak om mezelf lachen hoe het gaat.

In Brazilië eten ze veel rijst met bruine bonen, salades en vlees. Ik heb al een stoompan gekocht voor de bruine bonen. Het vlees is hier goed, we zijn vaak aan het barbecueën. Als hier een feest wordt gegeven dan gaan de Brazilianen vaak barbecueën. Aardappelen eten ze niet zoals wij, dat zien ze meer als een groente of als puree, dus hier geen Grunniger klei aardappel. Het fruit in Brazilië smaakt heerlijk er zijn heel veel verschillende soorten. Er wordt ook veel vruchtensap van gemaakt. Als je naar een zelfbediening restaurant gaat (die veel in Ribeirao Preto zijn) betaal je eten naar gewicht en daarna wordt het klaar gemaakt. Alles heeft dezelfde prijs: vlees, vis, groenten, voorgerecht, nagerecht. Bij de kassa wordt je bord naar gewicht afgerekend.

De huizen hier zijn veelal in bonte kleuren geschilderd, zelfs paars dat is geen uitzondering. Sommige huizen zijn gerestaureerd en zien er prachtig uit, maar het merendeel kan wel een verflikje gebruiken. Al die kleuren geeft een vrolijk gezicht.

Wat is het mooi om dit allemaal mee te maken, sommige dingen zijn zo anders. Een paar voorbeelden. Nadat wij onze wasmachine goed hadden bestudeerd en wij maar niet konden vinden op hoeveel graden ik kon wassen, heb ik met Karen gebeld (ik noem haar mijn helpdesk). Toen ik de vraag stelde moest ze lachen want hier wast een wasmachine alleen maar met koud water. Dus die overhemden en die vuile overals krijg ik zo niet schoon. Eerst water warm maken op het vuur, de was inweken en dan in de wasmachine. Moet denken aan vroeger toen we klein waren, dan moesten we 's morgens ook de was stampen voordat we naar school gingen. Ook hebben we geen warm water uit de kraan. De douche is op elektrisch dus je kunt met lauw water douchen. Allemaal iets meer werk, maar ik heb tijd genoeg het is geen probleem. Moet verder bijna elke dag ons huis dweilen. Het roodbruine zand vliegt overal door heen. En de rietsuiker velden worden na de oogst afgebrand en dat dwarrelt weer door de lucht, zodat die zwarte stukje's weer rondom je huis vliegen. Zelfs op de kussens in de slaapkamer. Er zijn ook veel van die kleine mieren in ons huis. Ze lopen overal dus het aanrecht moet ook altijd goed schoon. En dan oppassen voor schorpioenen. Ben ze gelukkig nog niet tegen gekomen, maar als ze er zijn direct doodslaan. Als ze je bijten, zeggen ze, is dat heel gevaarlijk, en moet je direct naar de dokter. Mijn Hollandse klomp staat in de kamer. Ik kijk 's nachts goed uit als ik mijn bed uit moet.

We vinden het leven hier prachtig! Volgende week gaat Fokko voor zijn werk naar Argentinië, naar Buenos Aires, en dan vergezel ik hem.
De foto's geven jullie een idee waar we zitten.

Bedankt voor de leuke reactie's.
Een warme groet vanuit een warm land.
Veel liefs van Fokko en Wiepie.